Het is bekend dat tussen het mensenleven en de tijd een ondiscutabele en mysterieuze relatie bestaat. Het verleden (geschiedenis), de toekomst, de kruising van deze, dat wil zeggen nu, is de driedimensionale tijd die de mens en  zijn avontuur kenmerkt. Het verleden, dus de geschiedenis, is de uitleg van alles wat goed en slecht is geweest. Het  is de bron van de ervaringen van de mensheid. De andere dimensie, de toekomst, is wat men nog niet weet en nog moet ontdekken. Het is ongetwijfeld de toekomst welke voor de mensheid en met name de jonge generaties bepalend is. Het is de plicht van vandaag om lessen te trekken uit  het verleden om de toekomst zo goed en veilig mogelijk tegemoet te gaan. Dit proces gaat gepaard met onderlinge samenwerking tussen de individuen, groepen, instellingen en landen.

Als we het laatste millennium en vooral de laatste eeuw onder ogen nemen, zullen we zien dat er snelle en grote ontwikkelingen hebben plaatsgevonden. Naast de Eerste- en Tweede Wereldoorlog zijn er ook duizelingwekkende wetenschappelijke en technologische ontdekkingen geweest. Desondanks dient het volgende uitdrukkelijk vermeld te worden: het ecologische evenwicht van de wereld maar ook de morele en de ethische waarden van de mensheid zijn verstoord. De algemene geestelijke toestand van de mens is achteruit gegaan, de mens is minder actief en meer hopeloos geworden. Daarnaast zijn natuurrampen, het gat in de ozonlaag, het smelten van het ijs op de polen, de vervuiling, erosie, uitputting van energie- en waterbronnen, oorlogen, racisme en etnische onderdrukking, genocide en massamoorden, dictatoriale en totalitaire systemen, migratie en vluchtelingen, de problemen van vandaag die vooral hun negatieve invloeden op de toekomstige generaties en dus op onze toekomst hebben en dus problemen zijn die opgelost dienen te worden.